อุปลมณี

ปีที่อยู่ป่าเป็นช่วงที่ท่านพูดถึงน้อยที่สุด แต่ศิษย์รุ่นหลังสังเกตว่าเรื่องที่ท่านยกมาสอนบ่อย มักเป็นเหตุการณ์ในช่วงนั้นเสมอ

วันที่ออกบวช ท่านเล่าภายหลังว่าไม่ได้รู้สึกว่าเป็นวันสำคัญอะไร เพราะสมัยนั้นผู้ชายในหมู่บ้านบวชกันทุกคน สิ่งที่ต่างออกไปคือเมื่อครบพรรษาแล้วท่านไม่ได้สึก

ช่วงอาพาธท่านยังคงให้พาไปที่ศาลาตอนทำวัตร แม้พูดไม่ได้แล้ว ศิษย์เล่าว่าท่านสอนในช่วงนั้นมากกว่าตอนที่ยังพูดได้เสียอีก

เมื่อเริ่มมีคนมาขออยู่ด้วย ท่านตั้งกติกาไว้ข้อเดียวคือให้ทำวัตรเช้าเย็นพร้อมกัน ท่านบอกว่าถ้าทำข้อนี้ได้ ข้ออื่นจะตามมาเอง