บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ

[186] Aniccā vata saṅkhārā uppādavayadhammino uppajjitvā nirujjhanti tesaṃ vūpasamo sukhoti. Mahāsudassanasuttaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. ----------------

ภาษาไทย ฉบับหลวง

[๑๘๖] สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีอันเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็น ธรรมดา บังเกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป การเข้าไประงับสังขารเหล่านั้นเสียได้ เป็นความสุข ดังนี้ ฯ จบมหาสุทัสสนสูตร ที่ ๔ -------------------------- ๕. ชนวสภสูตร (๑๘) --------------------

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาสุทัสสนสูตร”