[๑๓๗] มรณวธภยมตฺตโน วิทิตฺวา ปฏิวิรโต ปรํ มรณาย อโหสิ เตน โส ๑ สุจริเตน สคฺคมคมาสิ ๒ สุกตผลวิปากมนุโภสิ ฯ จวิย ปุนริธาคโต สมาโน ปฏิลภติ อิธ ตีณิ ลกฺขณานิ ภวติ วิปุลทีฆปาสุณิโก ๓ พฺรหฺมาว สุชฺชุ ๔ สุโภ สุชาตคตฺโต ฯ สุภุโช สุสู ๕ สุสณฺฐิโต สุชาโต มุทุตลุนงฺคุลิยสฺส โหนฺติ ทีฆา ตีภิ ปุริสลกฺขเณภิ ๖ จิรยาปนาย ๗ กุมารมาทิสนฺติ ฯ ภวติ ยทิ คิหี จิรํ ยเปติ จิรตรํ ปพฺพชติ ยทิ ตโต หิ ยาปยติ วสิทฺธิภาวนาย อิติ ทีฆายุกตาย ตนฺนิมิตฺตนฺติ ฯ

[๑๓๘] ยํปิ ภิกฺขเว ตถาคโต ปุริมํ ชาตึ ปุริมํ ภวํ ปุริมํ นิเกตํ ปุพฺเพ มนุสฺสภูโต สมาโน ทาตา อโหสิ ปณีตานํ รสิตานํ ขาทนียานํ โภชนียานํ สายนียานํ เลหนียานํ ปานานํ ฯ โส ตสฺส กมฺมสฺส กตตฺตา อุปจิตตฺตา ฯเปฯ กายสฺส เภทา ปรํ มรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชติ ฯเปฯ โส ตโต จุโต อิตฺถตฺตํ อาคโต สมาโน อิมํ มหาปุริสลกฺขณํ ปฏิลภติ สตฺตสฺส อุสฺสทา ๒ โหนฺติ อุโภสุ หตฺเถสุ อุสฺสทา โหนฺติ อุโภสุ ปาเทสุ อุสฺสทา โหนฺติ อุโภสุ อํสกูเฏสุ อุสฺสทา โหนฺติ ขนฺเธ อุสฺสทา โหนฺติ ๓ ฯ โส เตน ลกฺขเณน สมนฺนาคโต สเจ อคารํ อชฺฌาวสติ ราชา โหติ จกฺกวตฺติ ฯเปฯ ราชา สมาโน กึ ลภติ ลาภี โหติ ปณีตานํ รสิตานํ ขาทนียานํ โภชนียานํ สายนียานํ เลหนียานํ ปานานํ ราชา สมาโน อิทํ ลภติ ฯเปฯ พุทฺโธ สมาโน กึ ลภติ ลาภี โหติ ปณีตานํ รสิตานํ ขาทนียานํ โภชนียานํ สายนียานํ เลหนียานํ ปานานํ พุทฺโธ สมาโน อิทํ ลภติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ วุจฺจติ

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”