[๑๖๔] ยํปิ ภิกฺขเว ตถาคโต ปุริมํ ชาตึ ปุริมํ ภวํ ปุริมํ นิเกตํ ปุพฺเพ มนุสฺสภูโต สมาโน ปิสุณํ วาจํ ๕ ปหาย ปิสุณาย วาจาย ปฏิวิรโต อโหสิ อิโต สุตฺวา น อมุตฺร อกฺขาตา อิเมสํ เภทาย อมุตฺร วา สุตฺวา น อิเมสํ อกฺขาตา อมูสํ เภทาย อิติ ภินฺนานํ วา สนฺธาตา สหิตานํ วา อนุปฺปทาตา สมคฺคาราโม สมคฺครโต สมคฺคนนฺที สมคฺคกรณึ วาจํ ภาสิตา อโหสิ ฯ โส ตสฺส กมฺมสฺส กตตฺตา ฯเปฯ โส ตโต จุโต อิตฺถตฺตํ อาคโต สมาโน อิมานิ เทฺว มหาปุริสลกฺขณานิ ปฏิลภติ จตฺตาฬีสทนฺโต จ ๖ โหติ อวิรฬทนฺโต จ ฯ โส เตหิ ลกฺขเณหิ สมนฺนาคโต สเจ อคารํ อชฺฌาวสติ ราชา โหติ จกฺกวตฺติ ฯเปฯ ราชา สมาโน กึ ลภติ อเภชฺชปริโส โหติ อเภชฺชสฺส ๗ โหนฺติ ปริสา พฺราหฺมณคหปติกา เนคมชานปทา คณกมหามตฺตา อนีกฏฺฐา โทวาริกา อมจฺจา ปาริสชฺชา ราชาโน โภคิกา กุมารา ราชา สมาโน อิทํ ลภติ ฯเปฯ พุทฺโธ สมาโน กึ ลภติ อเภชฺชปริโส โหติ อเภสชฺชสฺส โหนฺติ ปริสา ภิกฺขู ภิกฺขุนิโย อุปาสกา อุปาสิกาโย เทวา มนุสฺสา อสุรา นาคา คนฺธพฺพา พุทฺโธ สมาโน อิทํ ลภติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ วุจฺจติ

[๑๖๕] สเวภุติยํ ๑ สหิตเภทการึ เภทปฺปวฑฺฒนวิวาทการึ กลหปฺปวฑฺฒนอกิจฺจการึ สหิตานํ เภทชนนึ นภณิ ฯ อวิวาทวฑฺฒนกรึ สุคิรํ ๒-ศ ภินฺนาน สนฺธิชนนึ ๓ อภณิ กลหํ ชนสฺส ปนุทิ ๔ สมงฺคี สตฺเตหิ ๕ นนฺทติ ปโมทติ จ สุคติสุ โส ผลวิปากํ อนุภวติ ตตฺถ โมทติ ทนฺตา อิธ โหนฺติ อวิรฬา ๖ สหิตา จตุโร ทสสฺส มุขชา สุสณฺฐิตา ฯ ยทิ ขตฺติโย ภวติ ภูมิปติ อวิเภทยสฺส ๗ ปริสา ภวติ ๘ สมโณ จ โหติ วิรโช วิมโล ปริสาสฺส โหติ อนุคตา อจลาติ ฯ

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๘๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”