[171] Micchājīvañca avassaji samena vuttiṃ sucinā so janayittha dhammikena ahitamapi ca apanudi hitamapi ca bahujanasukhañca acari . Sagge vedayati naro suphalāni karitvā nipuṇebhi vidūbhi sabbhi vaṇṇitāni tidivapuravarasamo abhiramati ratikhiḍḍāsamaṅgī. Aladdhā na manussakaṃ bhavaṃ tato caviya puna sukataphalavipākasesakena paṭilabhati lapanajaṃ samamapi Suci ca suvisuddhasusukkaṃ . Taṃ veyyañjanikā samāgatā bahavo byākaṃsu nipuṇā sammatā manujā sucijanaparivāragaṇo bhavati dijasamasukkasucisobhanadanto . Rañño hoti bahujano suciparivāro mahatimaṃ mahimanusāsato ca pasayha na ca janapadatudanaṃ hitamapi ca bahujanasukhaṃ caranti atha ce pabbajati bhavati vipāpo samaṇo samitarajo vivaṭacchado vigatadarathakilamatho imaṃpi ca paraṃpi paramaṃpi ca passati lokaṃ. Tassovādakarā bahugihī ca pabbajitā ca asuci vigarahitapanudipāpassa hi sucībhi parivuto bhavati malakhilakalikilesepanudebhīti . Idamavoca bhagavā. Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṃ abhinandunti . Lakkhaṇasuttaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. ------------

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๘๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”