[325] Addasā kho maṃ bhikkhave upako ājīvako antarā ca gayaṃ antarā ca bodhiṃ addhānamaggapaṭipannaṃ disvāna maṃ etadavoca vippasannāni kho te āvuso indriyāni parisuddho chavivaṇṇo pariyodāto kaṃsi tvaṃ āvuso uddissa pabbajito ko vā te satthā kassa vā taṃ dhammaṃ rocesīti . Evaṃ vutte ahaṃ bhikkhave upakaṃ ājīvakaṃ gāthāya ajjhabhāsiṃ sabbābhibhū sabbavidūhamasmi sabbesu dhammesu anūpalitto sabbañjaho taṇhakkhaye vimutto sayaṃ abhiññāya kamuddiseyyaṃ Na me ācariyo atthi sadiso me na vijjati sadevakasmi lokasmiṃ natthi me paṭipuggalo ahañhi arahā loke ahaṃ satthā anuttaro ekomhi sammāsambuddho sītibhūtosmi nibbuto dhammacakkaṃ pavattetuṃ gacchāmi kāsinaṃ puraṃ andhabhūtasmi lokasmiṃ āhaññiṃ amatadundubhinti. Yathā kho tvaṃ āvuso paṭijānāsi arahasi anantajinoti. Mādisā ve jinā honti ye pattā āsavakkhayaṃ jitā me pāpakā dhammā tasmāhaṃ upaka jinoti. Evaṃ vutte bhikkhave so upako huveyyāvusoti vatvā sīsaṃ okampetvā ummaggaṃ gahetvā pakkāmi.
[326] Atha khvāhaṃ bhikkhave anupubbena cārikañcaramāno yena bārāṇasī yena isipatanaṃ migadāyo yena pañcavaggiyā bhikkhū tenupasaṅkamiṃ . addasaṃsu kho maṃ bhikkhave pañcavaggiyā bhikkhū dūratova āgacchantaṃ disvāva aññamaññaṃ saṇṭhapesuṃ ayaṃ kho āvuso samaṇo gotamo āgacchati bāhulliko padhānavibbhanto āvatto bāhullāya so neva abhivādetabbo na paccuṭṭhātabbo nāssa pattacīvaraṃ paṭiggahetabbaṃ apica kho āsanaṃ ṭhapetabbaṃ sace ākaṅkhissati nisīdissatīti . yathā yathā kho ahaṃ bhikkhave upasaṅkamiṃ