[436] Ekamantaṃ nisinnaṃ kho sakkaṃ devānamindaṃ āyasmā mahāmoggallāno etadavoca yathākathaṃ pana [1]- te kosiya bhagavā saṅkhittena taṇhāsaṅkhayavimuttiṃ abhāsi sādhu mayampi etissā kathāya bhāgino assāma savanāyāti . mayaṃ kho mārisa moggallāna bahukiccā bahukaraṇīyā appevanāma sakena karaṇīyena apica devānaṃyeva tāvatiṃsānaṃ karaṇīyena apica mārisa moggallāna sussutaṃyeva hoti sugahitaṃ sumanasikataṃ supadhāritaṃ yanno kho khippameva antaradhāyati bhūtapubbaṃ mārisa moggallāna devāsurasaṅgāmo samūpabyuḷho ahosi tasmiṃ kho pana mārisa moggallāna saṅgāme devā jiniṃsu asurā parājiniṃsu so kho ahaṃ mārisa moggallāna devāsurasaṅgāmaṃ abhivijinitvā vijitasaṅgāmo tato paṭinivattitvā vejayantaṃ nāma pāsādaṃ māpesiṃ vejayantassa kho pana mārisa moggallāna pāsādassa ekasataṃ niyyūhaṃ ekamekasmiṃ niyyūhe satta satta kūṭāgārasatāni ekamekasmiṃ kūṭāgāre satta satta Accharāyo ekamekissā accharāya satta satta paricārikāyo iccheyyāsi no tvaṃ mārisa moggallāna vejayantassa pāsādassa rāmaṇeyyakaṃ daṭṭhunti . adhivāsesi kho āyasmā mahāmoggallāno tuṇhībhāvena.

[437] Atha kho sakko ca devānamindo vessavaṇṇo ca mahārājā āyasmantaṃ mahāmoggallānaṃ purakkhatvā yena vejayanto pāsādo tenupasaṅkamiṃsu . addasāsuṃ kho sakkassa devānamindassa paricārikāyo āyasmantaṃ mahāmoggallānaṃ dūratova āgacchantaṃ disvāna ottappamānā hiriyamānā sakaṃ sakaṃ ovarakaṃ pavisiṃsu . Seyyathāpi nāma suṇisā sassuraṃ disvā ottappati hiriyati evameva sakkassa devānamindassa paricārikāyo āyasmantaṃ mahāmoggallānaṃ disvā ottappamānā hiriyamānā sakaṃ sakaṃ ovarakaṃ pavisiṃsu. {437.1} Atha kho sakko ca devānamindo vessavaṇṇo ca mahārājā āyasmantaṃ mahāmoggallānaṃ vejayante pāsāde anucaṅkamāpenti anucarāpenti idampi mārisa moggallāna passa vejayantassa pāsādassa rāmaṇeyyakaṃ idampi mārisa moggallāna passa vejayantassa pāsādassa rāmaṇeyyakanti . sobhatidaṃ āyasmato kosiyassa yathātaṃ pubbe katapuññassa manussāpi kiñcideva rāmaṇeyyakaṃ disvā evamāhaṃsu sobhati vata bho yathā devānaṃ tāvatiṃsānanti tayidaṃ āyasmato kosiyassa sobhati yathātaṃ pubbe katapuññassāti . atha kho āyasmato Mahāmoggallānassa etadahosi atibāḷhaṃ kho ayaṃ yakkho pamatto viharati yannūnāhaṃ imaṃ yakkhaṃ saṃvejeyyanti . atha kho āyasmā mahāmoggallāno tathārūpaṃ iddhābhisaṅkhāraṃ abhisaṅkhāreti yathā vejayantaṃ pāsādaṃ pādaṅguṭṭhakena saṅkampesi sampakampesi sampavedhesi . atha kho sakko ca devānamindo vessavaṇṇo ca mahārājā devā ca tāvatiṃsā acchariyabbhūtacittajātā ahesuṃ acchariyaṃ vata bho abbhūtaṃ vata bho samaṇassa mahiddhikatā mahānubhāvatā yatra hi nāma dibbabhavanaṃ pādaṅguṭṭhakena saṅkampessati sampakampessati sampavedhessatīti.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. จูฬตัณหาสังขยสูตร”