[218] Puna caparaṃ mahānāma kāmahetu kāmanidānaṃ kāmādhikaraṇaṃ kāmānameva hetu kāyena duccaritaṃ caranti vācāya duccaritaṃ caranti manasā duccaritaṃ caranti te kāyena duccaritaṃ caritvā vācāya duccaritaṃ caritvā manasā duccaritaṃ caritvā kāyassa bhedā parammaraṇā apāyaṃ duggatiṃ vinipātaṃ nirayaṃ upapajjanti . ayaṃ mahānāma kāmānaṃ ādīnavo samparāyiko dukkhakkhandho kāmahetu kāmanidānaṃ kāmādhikaraṇaṃ kāmānameva hetu.

[219] Ekamidāhaṃ mahānāma samayaṃ rājagahe viharāmi gijjhakūṭe pabbate . tena kho pana samayena sambahulā niganthā isigilipasse Kāḷasilāyaṃ ubbhaṭṭhakā honti āsanapaṭikkhittā opakkamikā dukkhā tippā kharā kaṭukā vedanā vediyanti . atha khvāhaṃ mahānāma sāyaṇhasamayaṃ paṭisallānā vuṭṭhito yena isigilipasse kāḷasilā yena niganthā tenupasaṅkamiṃ upasaṅkamitvā te niganthe etadavocaṃ kinnu tumhe āvuso niganthā ubbhaṭṭhakā hotha āsanapaṭikkhittā opakkamikā dukkhā tippā kharā kaṭukā vedanā vediyathāti. {219.1} Evaṃ vutte mahānāma te niganthā maṃ etadavocuṃ nigantho āvuso nāṭaputto sabbaññū sabbadassāvī aparisesaṃ ñāṇadassanaṃ paṭijānāti carato ca me tiṭṭhato ca suttassa ca jāgarassa ca satataṃ samitaṃ ñāṇadassanaṃ paccupaṭṭhitanti so evamāha atthi kho bho niganthā pubbe pāpakammaṃ kataṃ taṃ imāya dukkhāya dukkarakārikāya nijjaretha yaṃ panettha etarahi kāyena saṃvutā vācāya saṃvutā manasā saṃvutā taṃ āyatiṃ pāpassa kammassa akaraṇaṃ iti purāṇānaṃ kammānaṃ tapasā byantībhāvā navānaṃ kammānaṃ akaraṇā āyatiṃ anavassavo āyatiṃ anavassavā kammakkhayo kammakkhayā dukkhakkhayo dukkhakkhayā vedanākkhayo vedanākkhayā sabbaṃ dukkhaṃ nijjiṇṇaṃ bhavissatīti . tañca pana amhākaṃ ruccati ceva khamati ca tena camha attamanāti.