๓. ธรรมทายาทสูตร

[20] Evamme sutaṃ ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme . tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi bhikkhavoti. Bhadanteti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ.

[21] Bhagavā etadavoca dhammadāyādā me bhikkhave bhavatha mā āmisadāyādā atthi me tumhesu anukampā kinti me sāvakā dhammadāyādā bhaveyyuṃ no āmisadāyādāti . tumhe ca me bhikkhave āmisadāyādā bhaveyyātha no dhammadāyādā tumhepi tena ādissā bhaveyyātha āmisadāyādā satthu sāvakā viharanti no dhammadāyādāti . ahampi tena ādisso bhaveyyaṃ āmisadāyādā satthu sāvakā viharanti no dhammadāyādāti . tumhe ca me bhikkhave dhammadāyādā bhaveyyātha no āmisadāyādā tumhepi tena na ādissā bhaveyyātha dhammadāyādā satthu sāvakā viharanti no āmisadāyādāti . ahampi tena na ādisso bhaveyyaṃ dhammādāyādā satthu sāvakā viharanti no āmisadāyādāti . Tasmātiha me bhikkhave dhammadāyādā bhavatha mā āmisadāyādā atthi me tumhesu anukampā kinti me sāvakā dhammādāyādā bhaveyyuṃ no āmisadāyādāti.

[22] Idhāhaṃ bhikkhave bhuttāvī assaṃ pavārito paripuṇṇo Pariyosito suhito yāvadattho siyā ca me piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍiyadhammo . atha dve bhikkhū āgaccheyyuṃ jighacchādubbalyaparetā tyāhaṃ evaṃ vadeyyaṃ ahaṃ khomhi bhikkhave bhuttāvī pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho atthi ca me ayaṃ piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍiyadhammo sace ākaṅkhatha bhuñjatha sace tumhe na bhuñjissatha idānāhaṃ apaharite vā chaḍḍessāmi appāṇake vā udake opilāpessāmīti . tatthekassa bhikkhuno evamassa bhagavā kho bhuttāvī pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho atthi cāyaṃ bhagavato piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍiyadhammo sace mayaṃ na bhuñjissāma idāni bhagavā appaharite vā chaḍḍessati appāṇake vā udake opilāpessati vuttaṃ kho panetaṃ bhagavatā dhammadāyādā me bhikkhave bhavatha mā āmisadāyādāti āmisaññataraṃ kho panetaṃ yadidaṃ piṇḍapāto yannūnāhaṃ imaṃ piṇḍapātaṃ abhuñjitvā imināva jighacchādubbalyena evaṃ imaṃ rattindivaṃ vītināmeyyanti. {22.1} So taṃ piṇḍapātaṃ abhuñjitvā teneva jighacchādubbalyena evaṃ taṃ rattindivaṃ vītināmeyya . atha dutiyassa bhikkhuno evamassa bhagavā kho bhuttāvī pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho atthi cāyaṃ bhagavato piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍiyadhammo sace mayaṃ na bhuñjissāma idāni bhagavā appaharite vā chaḍḍessati Appāṇake vā udake opilāpessati yannūnāhaṃ imaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjitvā jighacchādubbalyaṃ paṭivinodetvā evaṃ imaṃ rattindivaṃ vītināmeyyanti . so taṃ piṇḍapātaṃ bhuñjitvā jighacchādubbalyaṃ paṭivinodetvā evaṃ taṃ rattindivaṃ vītināmeyya . kiñcāpi so bhikkhave bhikkhu taṃ piṇḍapātaṃ bhuñjitvā jighacchādubbalyaṃ paṭivinodetvā evaṃ taṃ rattindivaṃ vītināmeyya. {22.2} Atha kho asuyeva me purimo bhikkhu pujjataro ca pāsaṃsataro ca . taṃ kissa hetu . Tañhi tassa bhikkhave bhikkhuno dīgharattaṃ appicchatāya santuṭṭhiyā sallekhāya subharatāya viriyārambhāya saṃvattissati . Tasmātiha me bhikkhave dhammadāyādā bhavatha mā āmisadāyādā atthi me tumhesu anukampā kinti me sāvakā dhammadāyādā bhaveyyuṃ no āmisadāyādāti . idamavoca bhagavā idaṃ vatvāna sugato uṭṭhāyāsanā vihāraṃ pāvisi.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ธรรมทายาทสูตร”