[274] Tena kho pana samayena āyasmā sārīputto bhagavato piṭṭhito nisinno bhagavantaṃ vījiyamāno . atha kho āyasmato sārīputtassa etadahosi tesaṃ tesaṃ kira no bhagavā dhammānaṃ abhiññā pahānamāha tesaṃ tesaṃ kira no sugato dhammānaṃ abhiññā paṭinissaggamāhāti . iti hidaṃ āyasmato sārīputtassa paṭisañcikkhato anupādāya āsavehi cittaṃ vimucci . dīghanakhassa paribbājakassa virajaṃ vītamalaṃ dhammacakkhuṃ udapādi yaṅkiñci samudayadhammaṃ sabbantaṃ nirodhadhammanti.

[275] Atha kho dīghanakho paribbājako diṭṭhadhammo pattadhammo viditadhammo pariyogāḷhadhammo tiṇṇavicikiccho vigatakathaṃkatho vesārajjappatto aparappaccayo satthu sāsane bhagavantaṃ etadavoca abhikkantaṃ bho gotama abhikkantaṃ bho gotama seyyathāpi bho gotama nikkujjitaṃ vā ukkujjeyya paṭicchannaṃ vā vivareyya mūḷhassa vā maggaṃ ācikkheyya andhakāre vā telapajjotaṃ dhāreyya cakkhumanto rūpāni dakkhantīti evameva bhotā gotamena anekapariyāyena Dhammo pakāsito esāhaṃ bhagavantaṃ [1]- saraṇaṃ gacchāmi dhammañca bhikkhusaṅghañca upāsakaṃ maṃ bhavaṃ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṅgatanti. Dīghanakhasuttaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. -------

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๑๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทีฆนขสูตร”