[538] Atha kho idaṃ kathāvatthuṃ anupubbena rājantepuraṃ pāvisi. Atha kho rājā pasenadi kosalo mallikaṃ deviṃ āmantesi idante mallike samaṇena gotamena bhāsitaṃ piyajātikā sokaparidevadukkha- domanassupāyāsā piyappabhūtikāti . sace taṃ mahārāja bhagavatā bhāsitaṃ evametanti . evamevaṃ panāyaṃ mallikā yaññadeva samaṇo gotamo bhāsati taṃ tadevassa abbhanumodati sace taṃ mahārāja bhagavatā bhāsitaṃ evametanti . seyyathāpi nāma ācariyo yaññadeva antevāsissa bhāsati taṃ tadevassa antevāsī abbhanumodati evametaṃ ācariya evametaṃ ācariyāti evameva kho tvaṃ mallike yaññadeva samaṇo gotamo bhāsati taṃ tadevassa abbhanumodasi sace taṃ mahārāja bhagavatā bhāsitaṃ evametanti cara pire mallike vinassāti.

[539] Atha kho mallikā devī nāḷijaṅghaṃ brāhmaṇaṃ āmantesi ehi tvaṃ brāhmaṇa yena bhagavā tenupasaṅkama upasaṅkamitvā mama vacanena bhagavato pāde sirasā vandāhi appābādhaṃ appātaṅkaṃ lahuṭṭhānaṃ balaṃ phāsuvihāraṃ puccha mallikā bhante devī bhagavato pāde sirasā vandati appābādhaṃ appātaṅkaṃ lahuṭṭhānaṃ balaṃ phāsuvihāraṃ pucchatīti evañca vadehi bhāsitā nu kho bhante bhagavato esā vācā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhūtikāti Yathā [1]- te bhagavā byākaroti taṃ sādhukaṃ uggahetvā mamāroceyyāsi na hi tathāgatā vitathaṃ bhaṇantīti . Evaṃ bhotīti kho nāḷijaṅgho brāhmaṇo mallikāya deviyā paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkami upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṃ sammodi sammodanīyaṃ kathaṃ sārāṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi . ekamantaṃ nisinno kho nāḷijaṅgho brāhmaṇo bhagavantaṃ etadavoca mallikā bho gotama devī bhoto gotamassa pāde sirasā vandati appābādhaṃ appātaṅkaṃ lahuṭṭhānaṃ balaṃ phāsuvihāraṃ pucchati evañca vadeti bhāsitā nu kho bhante bhagavā esā vācā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhūtikāti. {539.1} Evametaṃ brāhmaṇa evametaṃ brāhmaṇa piyajātikā hi brāhmaṇa sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhūtikāti . Tadimināpetaṃ brāhmaṇa pariyāyena veditabbaṃ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhūtikāti.

เล่มที่ ๑๓ มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์๒๕๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ปิยชาติกสูตร”