[574] Atha kho rājā pasenadi kosalo bhagavantaṃ etadavoca sutaṃ metaṃ bhante samaṇo gotamo evamāha natthi so samaṇo vā brāhmaṇo vā yo sabbaññū sabbadassāvī parisesaṃ ñāṇadassanaṃ paṭijānissati netaṃ ṭhānaṃ vijjatīti ye te bhante evamāhaṃsu samaṇo gotamo evamāha natthi so samaṇo vā brāhmaṇo vā yo sabbaññū sabbadassāvī apparisesaṃ ñāṇadassanaṃ paṭijānissati netaṃ ṭhānaṃ vijjatīti kacci te bhante bhagavato vuttavādino na ca bhagavantaṃ abbhūtena abbhācikkhanti dhammassa cānudhammaṃ byākaronti na ca koci sahadhammiko vādānuvādo gārayhaṃ ṭhānaṃ āgacchatīti . Ye te mahārāja evamāhaṃsu samaṇo gotamo evamāha natthi so samaṇo vā brāhmaṇo vā yo sabbaññū sabbadassāvī apparisesaṃ ñāṇadassanaṃ paṭijānissati netaṃ ṭhānaṃ vijjatīti na me te vuttavādino abbhācikkhanti ca pana maṃ te asatā abbhūtenāti.
[575] Atha kho rājā pasenadi kosalo viḍūḍabhaṃ senāpatiṃ āmantesi ko nu kho senāpati imaṃ kathāvatthuṃ rājantepure abbhudāhāsīti . sañjayo mahārāja brāhmaṇo ākāsagottoti . Atha kho rājā pasenadi kosalo aññataraṃ purisaṃ āmantesi ehi tvaṃ ambho purisa mama vacanena sañjayaṃ brāhmaṇaṃ ākāsagottaṃ āmantehi rājā taṃ bhante pasenadi kosalo āmantetīti . Evaṃ devāti kho so puriso rañño pasenadissa kosalassa paṭissutvā yena sañjayo brāhmaṇo ākāsagotto tenupasaṅkami upasaṅkamitvā sañjayaṃ brāhmaṇaṃ ākāsagottaṃ etadavoca rājā taṃ bhante pasenadi kosalo āmantetīti . atha kho rājā pasenadi kosalo bhagavantaṃ etadavoca siyā nu kho bhante bhagavatā aññadeva kiñci sandhāya bhāsitaṃ tañca jano aññathāpi paccāgaccheyya yathākathaṃ pana bhante bhagavā abhijānāti vācaṃ bhāsitāti . Evaṃ kho ahaṃ mahārāja abhijānāmi vācaṃ bhāsitā natthi so samaṇo vā brāhmaṇo vā yo sakideva sabbaṃ ñassati sabbaṃ dakkhiti netaṃ ṭhānaṃ vijjatīti . heturūpaṃ bhante bhagavā āha saheturūpaṃ pana bhante bhagavā āha natthi so samaṇo vā brāhmaṇo vā yo sakideva sabbaṃ ñassati sabbaṃ dakkhiti netaṃ ṭhānaṃ vijjatīti cattārome bhante vaṇṇā khattiyā brāhmaṇā vessā suddā imesaṃ nu kho bhante catunnaṃ vaṇṇānaṃ siyā viseso siyā nānākaraṇanti.