[739] Atha kho bhagavā tassā rattiyā accayena bhikkhū āmantesi imaṃ bhikkhave rattiṃ aññataro devaputto abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇo kevalakappaṃ jetavanaṃ obhāsetvā yenāhaṃ tenupasaṅkami upasaṅkamitvā maṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhāsi . Ekamantaṃ ṭhito kho so devaputto maṃ imāhi gāthāhi ajjhabhāsi idaṃ hitaṃ jetavanaṃ isasaṅghanisevitaṃ āvutthaṃ dhammarājena pītisañjananaṃ mama kammaṃ vijjā ca dhammā ca sīlaṃ jīvitamuttamaṃ etena maccā sujjhanti na gottena na dhanena vā tasmā hi paṇḍito poso sampassaṃ atthamattano yoniso vicine dhammaṃ evaṃ tattha visujjhati sārīputtova paññāya sīlena upasamena ca yo hi pāragato bhikkhu etāvaparamo siyāti. Idamavoca bhikkhave so devaputto samanuñño me satthāti maṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā tatthevantaradhāyīti.

[740] Evaṃ vutte āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca so hi nūna so bhante anāthapiṇḍiko devaputto bhavissati anāthapiṇḍiko bhante gahapati āyasmante sārīputte abhippasanno ahosīti . sādhu sādhu ānanda yāvatakaṃ kho ānanda takkāya pattabbaṃ anuppattaṃ [2]- tayā anāthapiṇḍiko so [3]- devaputto naññoti . Idamavoca bhagavā attamano āyasmā ānando bhagavato bhāsitaṃ abhinandīti. Anāthapiṇḍikovādasuttaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. --------

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๒๖๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อนาถปิณฑิโกวาทสูตร”