[๓๕๗] อจฺฉริยํ ภนฺเต อพฺภูตํ ภนฺเต ยาว สุภาสิตญฺจิทํ ภนฺเต ภควตา ทุชฺชานํ โข เอตํ มหาราช ตยา คิหินา กามโภคินา ฯเปฯ ปญฺญวตา โน ทุปฺปญฺเญนาติ เอเต ภนฺเต มม ปุริสา จารา ๑ โอจรกา ๒ ชนปทํ โอจริตฺวา อาคจฺฉนฺติ เตหิ ปฐมํ โอจิณฺณํ อหํ ปจฺฉา โอหยิสฺสามิ ๓ อิทานิ เต ภนฺเต ตํ รโชชลฺลํ ปวาเหตฺวา สุนฺหาตา สุวิลิตฺตา กปฺปิตเกสมสฺสู โอทาตวตฺถวสนา ปญฺจหิ กามคุเณหิ สมปฺปิตา สมงฺคิภูตา มํ ปริจารยนฺตีติ ฯ

[๓๕๘] อถ โข ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมา คาถาโย อภาสิ น วณฺณรูเปน นโร สุชาโต ๔ น วิสฺสเส อิตฺตรทสฺสเนน สุสญฺญตานญฺหิ วิยญฺชเนน อสญฺญตา โลกมิมํ จรนฺติ ปฏิรูปโก มตฺติกกุณฺฑโล จ ๕ โลหทฺธมาโส ๖ จ ๗ สุวณฺณฉนฺโน จรนฺติ โลเก ๑ ปริวารฉนฺนา อนฺโต อสุทฺธา พหิ โสภมานาติ ฯ ทุติยํ ปญฺจราชสุตฺตํ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๑๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ชฏิลสูตร”