[๙๐๓] อภยํ ยาจมานานํ ภยเมว ททาสิ โน ปฏิคฺคณฺหาม เต เอกํ ๒ อภยํ ๓ โหตุ เต ภยํ ยาทิสํ ลภเต ๔ พีชํ ตาทิสํ ลภเต ๕ ผลํ กลฺยาณการี กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกํ ปวุตฺตํ ตาต ๖ เต พีชํ ผลํ ปจฺจนุโภสฺสสีติ ฯ อถ โข ภิกฺขเว เต อิสโย สีลวนฺโต กลฺยาณธมฺมา สมฺพรํ อสุรินฺทํ อภิสเปตฺวา ๗ เสยฺยถาปิ นาม พลวา ปุริโส สมฺมิญฺชิตํ วา พาหํ ปสาเรยฺย ปสาริตํ วา พาหํ สมฺมิญฺเชยฺย เอวเมว สมฺพรสฺส อสุรินฺทสฺส สมฺมุเข อนฺตรหิตา สมุทฺทตีเร ปณฺณกุฏีสุ ปาตุรเหสุํ ฯ

[๙๐๔] อถ โข ภิกฺขเว สมฺพโร อสุรินฺโท เตหิ อิสีหิ สีลวนฺเตหิ กลฺยาณธมฺเมหิ อภิสปิโต รตฺติยา สุทํ ติกฺขตฺตุํ อุพฺพิชฺชตีติ ฯ ปฐโม วคฺโค ฯ ตสฺสุทฺทานํ สุวีรํ สุสิมญฺเจว ธชคฺคํ เวปจิตฺติโน สุภาสิตํ ชยญฺเจว กุลาวกํ นทุพฺภิยํ วิโรจนอสุรินฺโท อิสโย อรญฺญกญฺเจว อิสโย จ สมุทฺทกาติ ฯ _______________ ทุติยวคฺโค ทุติโย _____________ ปฐมํ ปฐมเทวสุตฺตํ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๓๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สมุททกสูตร”