๗. อรรถกรณสูตร
[343] Ekamantaṃ nisinno kho rājā pasenadikosalo bhagavantaṃ etadavoca idhāhaṃ bhante atthakaraṇe nisinno kho passāmi khattiyamahāsālepi khattiyamahāsālepi brāhmaṇamahāsālepi gahapatimahāsālepi aḍḍhe mahaddhane mahābhoge pahūtajātarūparajate pahūtavittūpakaraṇe pahūtadhanadhaññe kāmahetu kāmanidānaṃ kāmādhikaraṇaṃ sampajānamusā bhāsante tassa mayhaṃ bhante etadahosi alaṃdāni me atthakaraṇena bhadramukhodāni atthakaraṇena paññāyissatīti.
[344] Evametaṃ mahārāja evametaṃ mahārāja yepi te mahārāja khattiyamahāsālā brāhmaṇamahāsālā gahapatimahāsālā aḍḍhā mahaddhanā mahābhogā pahūtajātarūparajatā pahūtavittūpakaraṇā Pahūtadhanadhaññā kāmahetu kāmanidānaṃ kāmādhikaraṇaṃ sampajānamusā bhāsanti tesaṃ taṃ bhavissati dīgharattaṃ ahitāya dukkhāyāti.
[345] Idamavoca .pe. Sārattā kāmabhogesu giddhā kāmesu mucchitā atisāraṃ na bujjhanti macchā khippaṃva oḍḍitaṃ pacchāsaṃ kaṭukaṃ hoti vipāko hissa pāpakoti.