๓. เปสลาติมัญญนาสูตร
[733] Ekaṃ samayaṃ āyasmā vaṅgīso āḷaviyaṃ viharati aggāḷave cetiye āyasmatā nigrodhakappena upajjhāyena saddhiṃ . tena kho pana samayena āyasmā vaṅgīso attano paṭibhāṇena aññe pesale bhikkhū atimaññati . atha kho āyasmato vaṅgīsassa etadahosi alābhā vata me na vata me lābhā dulladdhaṃ vata me na vata me suladdhaṃ yvāhaṃ attano paṭibhāṇena aññe pesale bhikkhū atimaññāmīti.
[734] Atha kho āyasmā vaṅgīso attanāva attano vippaṭisāraṃ uppādetvā tāyaṃ velāyaṃ imā gāthāyo abhāsi mānasaṃ jahassu gotama mānapathamidha jahassu asesaṃ mānapathamidha muñcito vippaṭisārīhuvā cirarattaṃ makkhena makkhitā pajā mānahatā nirayaṃ papatanti socanti janā cirarattaṃ mānahatā nirayaṃ upapannā Na hi socati bhikkhu kadāci maggajino sammāpaṭipanno kittiñca sukhañca anubhoti dhammadasoti tamāhu tathattaṃ tasmā akhīlodha padhānavā nīvaraṇāni pahāya visuddho mānañca pahāya asesaṃ vijjāyantakaro samitāvīti.