๕. สานุสูตร

[814] Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme . tena kho pana samayena aññatarissā upāsikāya sānu nāma putto yakkhena gahito hoti.

[815] Atha kho sā upāsikā paridevamānā tāyaṃ velāyaṃ imā gāthāyo abhāsi Cātuddasiṃ pañcadasiṃ yā ca pakkhassa aṭṭhamī pārihārikapakkhañca aṭṭhaṅgasusamāgataṃ uposathaṃ upavasanti brahmacariyaṃ caranti ye na tehi yakkhā kīḷanti iti me arahataṃ sutaṃ sādāni ajja passāmi yakkhā kīḷanti sānunāti.

[816] Cātuddasiṃ pañcadasiṃ yā ca pakkhassa aṭṭhamī pārihārikapakkhañca aṭṭhaṅgasusamāgataṃ uposathaṃ upavasanti brahmacariyaṃ caranti ye na tehi yakkhā kīḷanti sāhu te arahataṃ sutaṃ sānuṃ pabuddhaṃ vajjāsi yakkhānaṃ vacanaṃ idaṃ mākāsi pāpakaṃ kammaṃ āvi vā yadi vā raho saceva pāpakaṃ kammaṃ karissasi karosi vā na te dukkhā pamutyatthi uppaccāpi palāyatoti.

[817] Mataṃ vā amma rodanti yo vā jīvaṃ na dissati jīvantaṃ amma passantī kasmā maṃ amma rodasīti.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๓๐๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. สานุสูตร”