[326] Idamavoca bhagavā idaṃ vatvāna sugato athāparaṃ etadavoca satthā khattiyaṃ jātisampannaṃ abhijātaṃ yasassinaṃ daharoti nāvajāneyya na naṃ paribhave naro ṭhānamhi so manussindo rajjaṃ laddhāna khattiyo so kuddho rājadaṇḍena tasmiṃ pakkamate bhusaṃ tasmā taṃ parivajjeyya rakkhaṃ jīvitamattano gāme vā yadi vāraññe yattha passe bhujaṅgamaṃ daharoti nāvajāneyya na naṃ paribhave naro Uccāvacehi vaṇṇehi urago carati tejasī so āsajja ḍaṃse bālaṃ naraṃ nāriñca ekadā tasmā taṃ parivajjeyya rakkhaṃ jīvitamattano pahūtabhakkhaṃ jālinaṃ pāvakaṃ kaṇhavattaniṃ daharoti nāvajāneyya na naṃ paribhave naro laddhā hi so upādānaṃ mahā hutvāna pāvako so āsajja ḍahe bālaṃ naraṃ nāriñca ekadā tasmā taṃ parivajjeyya rakkhaṃ jīvitamattano vanaṃ yadaggi ḍahati pāvako kaṇhavattanī jāyanti tattha pārohā ahorattānamaccaye yañca kho sīlasampanno bhikkhu ḍahati tejasā na tassa puttā pasavo dāyādā vindare dhanaṃ anapaccā adāyādā tālavatthu bhavanti te tasmā hi paṇḍito poso sampassaṃ bhayamattano bhujaṅgamaṃ pāvakañca khattiyañca yasassinaṃ bhikkhuñca sīlasampannaṃ sammadeva samācareti.
[327] Evaṃ vutte rājā pasenadikosalo bhagavantaṃ etadavoca abhikkantaṃ bhante abhikkantaṃ bhante seyyathāpi bhante nikkujjitaṃ vā ukkujjeyya paṭicchannaṃ vā vivareyya mūḷhassa vā maggaṃ Ācikkheyya andhakāre vā telapajjotaṃ dhāreyya cakkhumanto rūpāni dakkhantīti evameva bhagavatā anekapariyāyena dhammo pakāsito esāhaṃ bhante bhagavantaṃ saraṇaṃ gacchāmi dhammañca bhikkhusaṅghañca upāsakaṃ maṃ [1]- bhagavā dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṅgatanti.