๖. สัปปสูตร

[431] Evamme sutaṃ ekaṃ samayaṃ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe . tena kho pana samayena bhagavā rattandhakāratimisāyaṃ ajjhokāse nisinno hoti. Devo ca ekamekaṃ phusāyati.

[432] Atha kho māro pāpimā bhagavato bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo mahantaṃ sapparājavaṇṇaṃ abhinimminitvā yena bhagavā tenupasaṅkami . seyyathāpi nāma mahatī ekarukkhikā nāvā evamassa kāyo hoti . seyyathāpi nāma mahantaṃ soṇḍikā kilañjaṃ evamassa phaṇo hoti . seyyathāpi nāma mahatī kosalikā kaṃsapāṭi evamassa akkhīni bhavanti . Seyyathāpi nāma deve gaḷagaḷāyante vijjullatā niccharanti evamassa mukhato jivhā niccharanti . seyyathāpi nāma kammāragaggariyā dhamamānāya saddo hoti evamassa assāsapassāsānaṃ saddo hoti.

[433] Atha kho bhagavā māro ayaṃ pāpimā iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi ajjhabhāsi yo suññagehāni sevati seyyā so muni attasaññato vossajja careyya tattha so paṭirūpañhi tathāvidhassa taṃ carakā bahū bheravā bahū atho ḍaṃsasiriṃsapā bahū lomampi na tattha iñjaye suññāgāragato mahā muni Nabhaṃ phaleyya paṭhavī caleyya sabbeva pāṇā uda santaseyyuṃ sallampi ce urasi kampaseyyuṃ upadhīsu tāṇaṃ na karonti buddhāti. Atha kho māro pāpimā jānāti maṃ bhagavā jānāti maṃ sugatoti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๑๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. สัปปสูตร”