๑. ปาสานสูตร

[446] Ekaṃ samayaṃ bhagavā rājagahe viharati gijjhakūṭe pabbate. Tena kho pana samayena bhagavā rattandhakāratimisāyaṃ ajjhokāse nisinno hoti. Devo ca ekamekaṃ phusāyati.

[447] Atha kho māro pāpimā bhagavato bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo yena bhagavā tenupasaṅkami upasaṅkamitvā bhagavato avidūre mahante mahante pāsāṇe paggaḷesi .

[448] Atha kho bhagavā māro ayaṃ pāpimā iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāya ajjhabhāsi sacepi kevalaṃ sabbaṃ gijjhakūṭaṃ gaḷeyyasi neva sammā vimuttānaṃ buddhānaṃ atthi iñjitanti. Atha kho māro pāpimā jānāti maṃ bhagavā jānāti maṃ sugatoti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๑๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ปาสานสูตร”