๓. เทวหิตสูตร
[682] Sāvatthiyaṃ viharati jetavane ... tena kho pana samayena bhagavā vātehābādhiko hoti . āyasmā ca upavāṇo bhagavato upaṭṭhāko hoti . atha kho bhagavā āyasmantaṃ upavāṇaṃ āmantesi iṅgha me tvaṃ upavāṇa uṇhodakaṃ jānāhīti . evaṃ bhanteti kho āyasmā upavāṇo bhagavato paṭissutvā nivāsetvā pattacīvaramādāya yena devahitassa brāhmaṇassa nivesanaṃ tenupasaṅkami upasaṅkamitvā tuṇhībhūto ekamantaṃ aṭṭhāsi.
[683] Addasā kho devahito brāhmaṇo āyasmantaṃ upavāṇaṃ tuṇhībhūtaṃ ekamantaṃ ṭhitaṃ disvāna āyasmantaṃ upavāṇaṃ gāthāya ajjhabhāsi tuṇhībhūto bhavaṃ tiṭṭha muṇḍo saṅghāṭipāruto kiṃ patthayāno kiṃ esaṃ kiṃ nu yācitumāgatoti.
[684] Arahaṃ sugato loke vātehābādhiko muni sace uṇhodakaṃ atthi munino dehi brāhmaṇa pūjito pūjaneyyānaṃ sakkareyyāna sakkato apacito apacineyyānaṃ tassa icchāmi hātaveti.
[685] Atha kho devahito brāhmaṇo uṇhodakassa kājaṃ purisena gāhāpetvā phāṇitassa ca puṭaṃ ca āyasmato upavāṇassa pādāsi . Atha kho āyasmā upavāṇo yena bhagavā tenupasaṅkami upasaṅkamitvā Bhagavantaṃ uṇhodakena nhāpetvā uṇhodakena phāṇitaṃ āloḷetvā bhagavato pādāsi. Atha kho bhagavato so ābādho paṭippassambhi.