๑๐. สัชฌายสูตร

[786] Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe . tena kho pana samayena so bhikkhu yaṃ sudaṃ pubbe ativelaṃ sajjhāyabahulo viharati . so aparena samayena appossukko tuṇhībhūto sakamāyati .

[787] Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno dhammaṃ asuṇantī yena so bhikkhu tenupasaṅkami upasaṅkamitvā Taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi kasmā tuvaṃ dhammapadāni bhikkhu nādhīyasi bhikkhūhi saṃvasanto sutvāna dhammaṃ labhatippasādaṃ diṭṭheva dhamme labhatippasaṃsanti.

[788] Ahu pure dhammapadesu chando yāva virāgena samāgamimha yato virāgena samāgamimha yaṅkiñci diṭṭhaṃva sutaṃ mutaṃ vā aññāya nikkhepanamāhu santoti.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สัชฌายสูตร”