๑๔. ปทุมปุบผสูตร

[795] Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe . tena kho pana samayena so bhikkhu pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto pokkharaṇiṃ ogāhetvā padumaṃ upasiṅghati.

[796] Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā Yena so bhikkhu tenupasaṅkami upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi yametaṃ vārijaṃ pupphaṃ adinnaṃ upasiṅghasi ekaṅgametaṃ theyyānaṃ gandhatthenosi mārisāti.

[797] Na harāmi na bhañjāmi ārā siṅghāmi vārijaṃ atha kena nu vaṇṇena gandhatthenoti vuccati yvāyaṃ bhiṃsāni khanati puṇḍarīkāni bhañjati evaṃ ākiṇṇakammanto kasmā eso na vuccatīti.

[798] Ākiṇṇaluddho puriso ativelaṃva makkhito tasmiṃ me vacanaṃ natthi tañca arahāmi vattave anaṅgaṇassa posassa niccaṃ sucigavesino vālaggamattaṃ pāpassa abbhāmattaṃva khāyatīti.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๙๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. ปทุมปุบผสูตร”