[98] Atha kho aparā devatā bhagavato santike imaṃ udānaṃ udānesi sādhu kho mārisa dānaṃ appakasmiṃpi sāhu dānaṃ saddhāyapi sāhu dānaṃ apica dhammaladdhassapi sāhu dānaṃ yo dhammaladdhassa dadāti dānaṃ uṭṭhānaviriyādhigatassa jantu atikkamma [1]- vetaraṇiṃ yamassa dibbāni ṭhānāni upeti maccoti.

[99] Atha kho aparā devatā bhagavato santike imaṃ udānaṃ udānesi sādhu kho mārisa dānaṃ appakasmiṃpi sāhu dānaṃ saddhāyapi sāhu dānaṃ dhammaladdhassapi sāhu dānaṃ Apica viceyyadānaṃpi sādhu viceyyadānaṃ sugatappasatthaṃ ye dakkhiṇeyyā idha jīvaloke etesu dinnāni mahapphalāni vījāni vuttāni yathā sukhetteti.

[100] Atha kho aparā devatā bhagavato santike imaṃ udānaṃ udānesi sādhu kho mārisa dānaṃ appakasmiṃpi sāhu dānaṃ saddhāyapi sāhu dānaṃ dhammaladdhassapi sāhu dānaṃ viceyyadānaṃpi sādhu apica pāṇesupi sādhu saṃyamo yo pāṇabhūtāni aheṭhayaṃ caraṃ parūpavādā na karoti pāpaṃ bhīruṃ pasaṃsanti na hi tattha sūraṃ bhayā hi santo na karonti pāpanti. Atha kho aparā devatā bhagavantaṃ etadavoca kassa nu kho bhagavā subhāsitanti.

[101] Sabbāsaṃ vo subhāsitaṃ pariyāyena apica mamāpi suṇātha saddhāhi dānaṃ bahudhā pasatthaṃ dānā ca kho dhammapadaṃva seyyo Pubbeva hi pubbatareva santo nibbānamevajjhagamuṃ sapaññāti.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สาธุสูตร”