[110] Atha kho tā devatāyo bhiyyoso mattāya ujjhāyantiyo vehāsaṃ abbhuggacchuṃ. Ekā devatā bhagavato santike imaṃ gāthaṃ abhāsi accayaṃ desayantīnaṃ yo ce na paṭigaṇhati kopantaro dosagaru sa veraṃ paṭimuccatīti. Accayo ce na vijjetha nocīdha apahataṃ siyā verāni na ca sammeyyuṃ kenīdha kusalo siyāti. Kassaccayā na vijjanti kassa natthi apāhataṃ ko na sammohamāpādi kodha dhīro sadā satoti.

[111] Tathāgatassa buddhassa sabbabhūtānukampino tassaccayā na vijjanti tassa natthi apāhataṃ so na sammohamāpādi sodha dhīro sadā satoti. Accayaṃ desayantīnaṃ yo ce na paṭigaṇhati Kopantaro dosagaru sa veraṃ paṭimuccati taṃ veraṃ nābhinandāmi paṭiggaṇhāmi voccayanti.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. อุชฌานสัญญีสูตร”