๔. โอกขาสูตร

[๖๖๗] สาวตฺถิยํ วิหรติ ... โย ภิกฺขเว ปุพฺพณฺหสมยํ โอกฺขาสตํ ๒ ทานํ ทเทยฺย โย มชฺฌนฺติกสมยํ โอกฺขาสตํ ทานํ ทเทยฺย โย สายณฺหสมยํ โอกฺขาสตํ ทานํ ทเทยฺย โย วา ปุพฺพณฺหสมยํ อนฺตมโส คทฺทูหนมตฺตมฺปิ เมตฺตจิตฺตํ ภาเวยฺย โย วา มชฺฌนฺติกสมยํ อนฺตมโส คทฺทูหนมตฺตมฺปิ เมตฺตจิตฺตํ ภาเวยฺย โย วา สายณฺหสมยํ อนฺตมโส คทฺทูหนมตฺตมฺปิ เมตฺตจิตฺตํ ภาเวยฺย อิทํ ตโต มหปฺผลตรํ ฯ ตสฺมาติห ภิกฺขเว เอวํ สิกฺขิตพฺพํ เมตฺตา โน เจโตวิมุตฺติ ภาวิตา ภวิสฺสติ พหุลีกตา ยานีกตา วตฺถุกตา อนุฏฺฐิตา ปริจิตา สุสมารทฺธาติ เอวญฺหิ โว ภิกฺขเว สิกฺขิตพฺพนฺติ ฯ จตุตฺถํ ฯ

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๒๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. โอกขาสูตร”