[35] Ko nu kho bhante taṇhīyatīti . No kallo pañhoti bhagavā avoca taṇhīyatīti ahaṃ na vadāmi taṇhīyatīti cāhaṃ Vadeyyaṃ tatrassa kallo pañho ko nu kho bhante taṇhīyatīti evañcāhaṃ na vadāmi evaṃ maṃ avadantaṃ yo evaṃ puccheyya kiṃ paccayā nu kho bhante taṇhāti esa kallo pañho tatra kallaṃ veyyākaraṇaṃ vedanāpaccayā taṇhā taṇhāpaccayā upādānanti.

[36] Ko nu kho bhante upādiyatīti . no kallo pañhoti bhagavā avoca upādiyatīti ahaṃ na vadāmi upādiyatīti cāhaṃ vadeyyaṃ tatrassa kallo pañho ko nu kho bhante upādiyatīti evañcāhaṃ na vadāmi evaṃ maṃ avadantaṃ yo evaṃ puccheyya kiṃpaccayā nu kho bhante upādānanti esa kallo pañho tatra kallaṃ veyyākaraṇaṃ taṇhāpaccayā upādānaṃ upādānapaccayā bhavoti .pe. evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti.

[37] Channaṃ tveva phagguna phassāyatanānaṃ asesavirāganirodhā phassanirodho phassanirodhā vedanānirodho vedanānirodhā taṇhānirodho taṇhānirodhā upādānanirodho upādānanirodhā bhavanirodho bhavanirodhā jātinirodho jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkha- domanassupāyāsā nirujjhanti . evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hotīti. Dutiyaṃ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ผัคคุนสูตร”