๑๒. นิโรธธัมมสูตร

[๓๘๘] สาวตฺถี ฯ อถ โข อายสฺมา ราโธ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข อายสฺมา ราโธ ภควนฺตํ เอตทโวจ นิโรธธมฺโม นิโรธธมฺโมติ ภนฺเต วุจฺจติ กตโม นุ โข ภนฺเต นิโรธธมฺโมติ ฯ รูปํ โข ราธ นิโรธธมฺโม เวทนา ฯ สญฺญา ฯ สงฺขารา นิโรธธมฺโม วิญฺญาณํ นิโรธธมฺโม ฯ เอวํ ปสฺสํ ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ ฯ ทุติโย วคฺโค ฯ ตสฺสุทฺทานํ มาโร จ มารธมฺโม จ อนิจฺเจหิ ๑ อปเร ทุเว ทุกฺเขหิ ๒ จ เทฺว วุตฺตา อนตฺเตหิ ๓ ตเถว จ ๔ ขยวยสมุทยํ นิโรธธมฺเมน ทฺวาทสาติ ฯ ______________ ราธสํยุตฺเต อายาจนวคฺโค ตติโย

เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค๒๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. นิโรธธัมมสูตร”