๑. จักขุสูตร

[469] Sāvatthī . cakkhuṃ bhikkhave aniccaṃ vipariṇāmi aññathābhāvi sotaṃ aniccaṃ vipariṇāmi aññathābhāvi ghānaṃ aniccaṃ vipariṇāmi aññathābhāvi jivhā aniccā vipariṇāmī aññathābhāvī kāyo anicco vipariṇāmī aññathābhāvī mano anicco vipariṇāmī aññathābhāvī . yo bhikkhave ime dhamme evaṃ saddahati adhimuccati. Ayaṃ vuccati saddhānusārī okkanto sammattaniyāmaṃ sappurisabhūmiṃ okkanto vītivatto puthujjanabhūmiṃ abhabbo taṃ kammaṃ kātuṃ yaṃ kammaṃ katvā nirayaṃ vā tiracchānayoniṃ vā pittivisayaṃ vā upapajjeyya abhabbova tāva kālaṃ kātuṃ yāva na sotāpattiphalaṃ sacchikaroti. {469.1} Yassa kho bhikkhave ime dhammā evaṃ paññāya mattaso nijjhānaṃ khamanti . ayaṃ vuccati dhammānusārī okkanto sammattaniyāmaṃ sappurisabhūmiṃ okkanto vītivatto puthujjanabhūmiṃ abhabbo taṃ kammaṃ kātuṃ yaṃ kammaṃ katvā nirayaṃ vā tiracchānayoniṃ vā pittivisayaṃ vā upapajjeyya abhabbova tāva kālaṃ kātuṃ yāva na sotāpattiphalaṃ sacchikaroti . yo bhikkhave ime dhamme evaṃ jānāti evaṃ passati. Ayaṃ vuccati sotāpanno avinipātadhammo niyato sambodhiparāyanoti.

เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค๒๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. จักขุสูตร”