[247] Pheṇapiṇḍūpamaṃ rūpaṃ vedanā pubbuḷūpamā marīcikūpamā saññā saṅkhārā kadalūpamā māyūpamañca viññāṇaṃ desitādiccabandhunā . Yathā yathā nijjhāyati yoniso upaparikkhati rittakaṃ tucchakaṃ hoti yo naṃ passati yoniso. Imañca kāyaṃ ārabbha bhūripaññena desitaṃ pahānaṃ tiṇṇaṃ dhammānaṃ rūpaṃ passatha chaḍḍitaṃ. Āyu usmā ca viññāṇaṃ yadā kāyaṃ jahantimaṃ apaviṭṭho tadā seti parabhattaṃ acetanaṃ. Etādisāyaṃ santāno māyāyaṃ bālalāpinī vadhako eko akkhāto sāro ettha na vijjati. Evaṃ khandhe avekkheyya bhikkhu āraddhavīriyo divā vā yadi vā ratti sampajāno paṭissato. Pajahe sabbasaṃyogaṃ kareyya saraṇattano careyyādittasīsova patthayaṃ accutaṃ padanti.

เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค๑๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. เผณปิณฑสูตร”