[210] Ekaṃ samayaṃ āyasmā udāyi kāmaṇḍāyaṃ viharati todeyyassa brāhmaṇassa ambavane . atha kho verahañcānigottāya brāhmaṇiyā antevāsī māṇavako yenāyasmā udāyi tenupasaṅkami upasaṅkamitvā āyasmatā udāyinā saddhiṃ sammodi sammodanīyaṃ kathaṃ sārāṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi . ekamantaṃ nisinnaṃ kho taṃ māṇavakaṃ āyasmā udāyi dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi . atha kho [3]- māṇavako āyasmatā udāyinā dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṃsito uṭṭhāyāsanā yena verahañcānigottā brāhmaṇī tenupasaṅkami upasaṅkamitvā verahañcānigottaṃ brāhmaṇiṃ etadavoca yagghe bhotī jāneyya samaṇo udāyi dhammaṃ deseti ādikalyāṇaṃ majjhekalyāṇaṃ pariyosānakalyāṇaṃ sātthaṃ sabyañjanaṃ kevalaparipuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ pakāsetīti. {210.1} Tenahi tvaṃ māṇavaka mama vacanena samaṇaṃ udāyiṃ nimantehi svātanāya bhattenāti evaṃ bhotīti Kho so māṇavako verahañcānigottāya brāhmaṇiyā paṭissutvā yenāyasmā udāyi tenupasaṅkami upasaṅkamitvā āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca adhivāsetu kira bhavaṃ udāyi amhākaṃ ācariyāya verahañcānigottāya brāhmaṇiyā svātanāya bhattanti . adhivāsesi kho āyasmā udāyi tuṇhībhāvena . atha kho āyasmā udāyi tassā rattiyā accayena pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaraṃ ādāya yena verahañcānigottāya brāhmaṇiyā nivesanaṃ tenupasaṅkami upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi . atha kho verahañcānigottā brāhmaṇī āyasmantaṃ udāyiṃ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappesi sampavāresi . Atha kho verahañcānigottā brāhmaṇī āyasmantaṃ udāyiṃ bhuttāviṃ onītapattapāṇiṃ pādukā ārohitvā ucce āsane nisīditvā sīsaṃ oguṇṭhitvā āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca bhaṇa samaṇa dhammanti . Bhavissati bhagini samayoti vatvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi .