[๔๖๒] สาธุ สาธุ อุทายิ เอโส หิ เต อุทายิ มคฺโค ปฏิลทฺโธ โย เต ภาวิโต พหุลีกโต ตถา ตถา วิหรนฺตํ ตถตฺตาย อุปเนสฺสติ ยถา ตฺวํ ขีณา ชาติ วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ กตํ กรณียํ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานิสฺสสีติ ฯ อุทายิวคฺโค ตติโย ฯ ตสฺสุทฺทานํ โพธนา ๑ เทสนาฏฺฐานา อโยนิโส จาปริหานิ ๒ ขโย นิโรโธ นิพฺเพโธ เอกธมฺโม อุทายินาติ ฯF _____________ นีวรณวคฺโค จตุตฺโถ

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๑๕๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “อุทายิสูตร”