มานทินนสูตร

[793] Taṃyeva nidānaṃ . tena kho pana samayena mānadinno gahapati ābādhiko hoti dukkhito bāḷhagilāno . atha kho mānadinno gahapati aññataraṃ purisaṃ āmantesi ehi tvaṃ ambho purisa .pe. Na me bhante khamanīyaṃ na yāpanīyaṃ bāḷhā me dukkhā vedanā abhikkamanti no paṭikkamanti abhikkamosānaṃ paññāyati no abhikkamoti.

[794] Evarūpāya cāhaṃ bhante dukkhāya vedanāya phuṭṭho samāno kāye kāyānupassī viharāmi ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ . vedanāsu citte dhammesu dhammānupassī viharāmi ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ.

[795] Yāni cimāni bhante bhagavatā pañcorambhāgiyāni saññojanāni desitāni nāhaṃ bhante yaṅkiñci attani appahīnaṃ samanupassāmīti . lābhā te gahapati suladdhante gahapati anāgāmiphalaṃ tayā gahapati byākatanti. Sīlaṭṭhitivaggo tatiyo. Tassuddānaṃ sīlaṃ ṭhiti parihānaṃ suddhakaṃ brāhmaṇena ca padesaṃ samattaṃ loko ca sirivaḍḍho mānadinnena te dasāti. -------------

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๒๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “มานทินนสูตร”