[387] Seyyathāpi āvuso rañño vā rājamahāmattassa vā nānārattānaṃ dussānaṃ dussakaraṇḍako pūro assa so yaṃ yadeva dussayugaṃ ākaṅkheyya pubbaṇhasamayaṃ pārupituṃ tantadeva dussayugaṃ pubbaṇhasamayaṃ pārupeyya yaṃ yadeva dussayugaṃ ākaṅkheyya majjhantikasamayaṃ pārupituṃ tantadeva dussayugaṃ majjhantikasamayaṃ pārupeyya yaṃ yadeva dussayugaṃ ākaṅkheyya sāyaṇhasamayaṃ pārupituṃ tantadeva dussayugaṃ sāyaṇhasamayaṃ pārupeyya . evameva kho ahaṃ āvuso imesaṃ sattannaṃ bojjhaṅgānaṃ yena yena bojjhaṅgena ākaṅkhāmi pubbaṇhasamayaṃ viharituṃ tena tena bojjhaṅgena pubbaṇhasamayaṃ Viharāmi yena yena bojjhaṅgena ākaṅkhāmi majjhantikasamayaṃ viharituṃ tena tena bojjhaṅgena majjhantikasamayaṃ viharāmi yena yena bojjhaṅgena ākaṅkhāmi sāyaṇhasamayaṃ viharituṃ tena tena bojjhaṅgena sāyaṇhasamayaṃ viharāmi.

[388] Satisambojjhaṅgo iti ce me āvuso hoti appamāṇoti me hoti susamāraddhoti me hoti tiṭṭhantaṃ tiṭṭhatīti pajānāmi sacepi me cavati idappaccayā me cavatīti pajānāmi .pe.

[389] Upekkhāsambojjhaṅgo iti ce me āvuso hoti appamāṇoti me hoti susamāraddhoti me hoti tiṭṭhantaṃ tiṭṭhatīti pajānāmi sacepi me cavati idappaccayā me cavatīti pajānāmīti.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๑๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “วัตตสูตร”