[550] Atha kho mayaṃ bhante tesaṃ aññatitthiyānaṃ paribbājakānaṃ bhāsitaṃ neva abhinandimha nappaṭikkosimha anabhinanditvā appaṭikkositvā uṭṭhāyāsanā pakkamimha bhagavato santike etassa bhāsitassa atthaṃ ājānissāmāti.

[551] Evaṃvādino bhikkhave aññatitthiyā paribbājakā evamassu vacanīyā atthi panāvuso pariyāyo yaṃ pariyāyaṃ āgamma pañca nīvaraṇā dasa honti satta bojjhaṅgā catuddasāti . evaṃ puṭṭhā bhikkhave aññatitthiyā paribbājakā na ceva sampāyissanti uttariñca vighātaṃ āpajjissanti . taṃ kissa hetu . yathā taṃ bhikkhave avisayasmiṃ . nāhantaṃ bhikkhave passāmi sadevake loke samārake sabrahmake sassamaṇabrāhmaṇiyā pajāya sadevamanussāya yo imesaṃ pañhānaṃ veyyākaraṇena cittaṃ ārādheyya aññatra tathāgatena vā tathāgatasāvakena vā ito vā pana sutvā.

[552] Katamo ca bhikkhave pariyāyo yaṃ pariyāyaṃ āgamma pañca nīvaraṇā dasa honti.

[553] Yadapi bhikkhave ajjhattaṃ kāmacchando tadapi nīvaraṇaṃ yadapi bahiddhā kāmacchando tadapi nīvaraṇaṃ kāmacchandanīvaraṇanti iti hidaṃ uddesaṃ āgacchati . Tadamināpetaṃ pariyāyena dvayaṃ hoti.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๑๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปริยายสูตร”