ชราสูตร

[962] Evamme sutaṃ ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati pubbārāme migāramātupāsāde . tena kho pana samayena bhagavā sāyaṇhasamayaṃ paṭisallānā vuṭṭhito pacchātapake nisinno hoti piṭṭhiṃ otāpayamāno . atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā bhagavato gattāni pāṇinā anomajjanto bhagavantaṃ etadavoca

[963] Acchariyaṃ bhante abbhūtaṃ bhante na cevadāni bhante bhagavato tāva parisuddho chavivaṇṇo pariyodāto sithilāni ca gattāni santhāni valijātāni purato pabbhāro ca kāyo dissati ca indriyānaṃ aññathattaṃ cakkhundriyassa sotindriyassa ghānindriyassa jivhindriyassa kāyindriyassāti.

[964] Evañhetaṃ ānanda hoti jarādhammo yobbaññe byādhidhammo ārogye maraṇadhammo jīvite . na ceva tāva parisuddho hoti chavivaṇṇo pariyodāto sithilāni ca honti gattāni santhāni valijātāni purato pabbhāro ca hoti kāyo dissati ca indriyānaṃ aññathattaṃ cakkhundriyassa sotindriyassa ghānindriyassa jivhindriyassa kāyindriyassāti . idamavoca bhagavā idaṃ vatvā [3]- Sugato athāparaṃ etadavoca satthā

[965] Dhi taṃ jammījare atthu dubbaṇṇakaraṇījare tāva manoramaṃ bimbaṃ jarāya abhimadditaṃ. Yopi vassasataṃ jīve sabbe maccuparāyanā na kiñci parivajjeti sabbamevābhimaddatīti.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๓๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “ชราสูตร”