[1014] Yo hissa bhante samādhi tadassa samādhindriyaṃ . Saddhassa hi bhante ariyasāvakassa āraddhaviriyassa upaṭṭhitassatino sammāsamāhitacittassa etaṃ pāṭikaṅkhaṃ yaṃ evaṃ pajānissati anamataggo kho saṃsāro pubbā koṭi nappaññāyati avijjānīvaraṇānaṃ sattānaṃ taṇhāsaññojanānaṃ sandhāvataṃ saṃsarataṃ avijjāya tveva tamokāyassa asesavirāganirodho santametaṃ padaṃ paṇītametaṃ padaṃ yadidaṃ sabbasaṅkhārasamatho sabbūpadhipaṭinissaggo taṇhakkhayo virāgo nirodho nibbānaṃ.

[1015] Yā hissa bhante paññā tadassa paññindriyaṃ. Sakho so bhante ariyasāvako evaṃ padahitvā padahitvā evaṃ saritvā saritvā evaṃ samādahitvā samādahitvā evaṃ pajānitvā pajānitvā evaṃ abhisaddahati ime kho te dhammā ye me pubbe sutāva ahesuṃ Tenāhaṃ etarahi kāyena ca phusitvā viharāmi paññāya ca ativijjha passāmīti.

[1016] Yā hissa bhante saddhā tadassa saddhindriyanti.

[1017] Sādhu sādhu sārīputta yo so sārīputta ariyasāvako tathāgate ekantagato abhippasanno na so tathāgate vā tathāgatasāsane vā kaṅkheyya vā vicikiccheyya vā. Saddhassa hi sārīputta ariyasāvakassa etaṃ pāṭikaṅkhaṃ yaṃ āraddhaviriyo viharissati akusalānaṃ dhammānaṃ pahānāya kusalānaṃ dhammānaṃ upasampadāya thāmavā daḷhaparakkamo anikkhittadhuro kusalesu dhammesu.

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๓๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “สัทธาสูตร”