[184] Manāpameva bhāseyya nāmanāpaṃ kudācanaṃ manāpaṃ bhāsamānassa garubhāraṃ udabbahi dhanañca naṃ alabbhesi tena cattamano ahūti.

[185] Tadāpi me bhikkhave amanāpā khuṃsanā vambhanā kimaṅgaṃ panetarahi manāpā bhavissati khuṃsanā vambhanā netaṃ bhikkhave appasannānaṃ vā pasādāya .pe. evañca pana bhikkhave imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha {185.1} omasavāde pācittiyanti.

[186] Omasavādo nāma dasahi ākārehi omasati jātiyāpi nāmenapi gottenapi kammenapi sippenapi ābādhenapi liṅgenapi kilesenapi āpattiyāpi akkosenapi.

[187] Jāti nāma dve jātiyo hīnā ca jāti ukkaṭṭhā ca jāti . hīnā nāma jāti caṇḍālajāti veṇajāti nesādajāti rathakārajāti pukkusajāti esā hīnā nāma jāti . ukkaṭṭhā nāma jāti khattiyajāti brāhmaṇajāti esā ukkaṭṭhā nāma jāti.

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องพระฉัพพัคคีย์เรื่องโคนันทิวิสาลพระบัญญัติ สิกขาบทวิภังค์ บทภาชนีย์”