อานันทสูตร
[471] 32 Athakho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi ekamantaṃ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca siyā nu kho bhante bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā imasmiñca saviññāṇake kāye ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu yañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ upasampajja viharato ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ upasampajja vihareyyāti. Idhānanda bhikkhuno evaṃ hoti etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ yadidaṃ sabbasaṅkhārasamatho {471.3} sabbūpadhipaṭinissaggo gaṇhakkhayo virāgo nirodho nibbānanti evaṃ kho ānanda siyā bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā imasmiñca saviññāṇake kāye ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu yañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ upasampajja viharato ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ upasampajja vihareyya idañca pana metaṃ ānanda sandhāya bhāsitaṃ pārāyane puṇṇakapañhe saṅkhāya lokasmi paroparāni yassiñjitaṃ natthi kuhiñci loke Santo vidhūmo anigho nirāso atāri so jātijaranti brūmīti.