๑. โสณสูตร
[326] 55 [1]- Ekaṃ samayaṃ bhagavā rājagahe viharati gijjhakūṭe pabbate . tena kho pana samayena āyasmā soṇo rājagahe viharati sītavanasmiṃ . atha kho āyasmato soṇassa rahogatassa paṭisallīnassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi ye kho keci bhagavato sāvakā āraddhaviriyā viharanti ahaṃ tesaṃ aññataro atha ca pana me na anupādāya āsavehi cittaṃ vimuccati saṃvijjanti kho pana me kule bhogā sakkā bhoge ca bhuñjituṃ puññāni ca kātuṃ yannūnāhaṃ sikkhaṃ paccakkhāya hīnāyāvattitvā bhoge ca bhuñjeyyaṃ puññāni ca kareyyanti . atha kho bhagavā āyasmato soṇassa cetasā ceto parivitakkamaññāya seyyathāpi nāma balavā puriso sammiñjitaṃ vā bāhaṃ pasāreyya pasāritaṃ vā bāhaṃ sammiñjeyya evameva kho gijjhakūṭe pabbate antarahito sītavane āyasmato soṇassa sammukhe pāturahosi nisīdi bhagavā paññatte āsane. {326.1} Āyasmāpi kho soṇo bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho āyasmantaṃ soṇaṃ bhagavā etadavoca nanu te soṇa rahogatassa paṭisallīnassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi ye kho keci bhagavato sāvakā āraddhaviriyā viharanti ahaṃ tesaṃ aññataro