วิสาขสูตร

[137] 47 Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati pubbārāme migāramātupāsāde . athakho visākhā migāramātā .pe. Ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho visākhaṃ migāramātaraṃ bhagavā etadavoca aṭṭhahi kho visākhe dhammehi samannāgato mātugāmo kāyassa bhedā parammaraṇā manāpakāyikānaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjati . katamehi aṭṭhahi idha visākhe mātugāmo yassa mātāpitaro bhattuno denti atthakāmā hitesino anukampakā anukampaṃ upādāya tassa hoti pubbuṭṭhāyinī pacchānipātinī kiṃkārapaṭissāvinī manāpacārinī piyavādinī .pe. cāgavatī Kho pana hoti vigatamalamaccherena cetasā agāraṃ ajjhāvasati muttacāgī payatapāṇī vossaggaratā yācayogā dānasaṃvibhāgaratā. Imehi kho visākhe aṭṭhahi dhammehi samannāgato mātugāmo kāyassa bhedā parammaraṇā manāpakāyikānaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjatīti. Yo naṃ bharati sabbadā niccaṃ ātāpi ussuko taṃ sabbakāmaharaṃ posaṃ bhattāraṃ nātimaññati na cāpi sotthi bhattāraṃ issāvādena rosaye bhattu ca garuno sabbe paṭipūjeti paṇḍitā uṭṭhāhikā analasā saṅgahitaparijjanā bhattu manāpañcarati sambhataṃ anurakkhati yā evaṃ vattati nārī bhattu chandavasānugā manāpā nāma te devā yattha sā upapajjatīti.

เล่มที่ ๒๓ อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต๑๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “วิสาขสูตร”