กุสลสูตร

[๑๓๖] กุสลญฺจ โว ภิกฺขเว เทสิสฺสามิ อกุสลญฺจ ๒- ตํ ๒ ม. อกุสลญฺจ โว ... กุสลญฺจ ฯ สุณาถ สาธุกํ มนสิกโรถ ภาสิสฺสามีติ ฯ เอวํ ภนฺเตติ โข เต ภิกฺขู ภควโต ปจฺจสฺโสสุํ ฯ ภควา เอตทโวจ กตมญฺจ ภิกฺขเว อกุสลํ มิจฺฉาทิฏฺฐิ ฯเปฯ มิจฺฉาวิมุตฺติ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว อกุสลํ ฯ กตมญฺจ ภิกฺขเว กุสลํ สมฺมาทิฏฺฐิ ฯเปฯ สมฺมาวิมุตฺติ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว กุสลนฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๔ อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต๑๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “กุสลสูตร”