มหาปัญหาสูตร ที่ ๒
[28] Ekaṃ samayaṃ bhagavā kajaṅgalāyaṃ viharati veḷuvane. Athakho sambahulā kajaṅgalā upāsakā yena kajaṅgalā bhikkhunī tenupasaṅkamiṃsu upasaṅkamitvā kajaṅgalaṃ bhikkhuniṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu ekamantaṃ nisinnā kho kajaṅgalā upāsakā kajaṅgalaṃ bhikkhuniṃ etadavocuṃ {28.1} vuttamidaṃ ayye bhagavatā mahāpañhesu eko pañho eko uddeso ekaṃ veyyākaraṇaṃ dve pañhā dve uddesā dve veyyākaraṇāni tayo pañhā tayo uddesā tīṇi veyyākaraṇāni cattāro pañhā cattāro *- uddesā cattāri veyyākaraṇāni pañca pañhā pañca uddesā pañca veyyākaraṇāni cha pañhā cha uddesā cha veyyākaraṇāni satta pañhā satta uddesā satta veyyākaraṇāni aṭṭha pañhā aṭṭha uddesā aṭṭha veyyākaraṇāni nava pañhā nava uddesā nava veyyākaraṇāni dasa pañhā dasa uddesā dasa veyyākaraṇānīti imassa nu kho ayye bhagavatā saṅkhittena bhāsitassa kathaṃ vitthārena attho daṭṭhabboti. {28.2} Na kho panetaṃ āvuso bhagavato sammukhā sutaṃ sammukhā paṭiggahitaṃ napi manobhāvanīyānaṃ bhikkhūnaṃ sammukhā sutaṃ sammukhā paṭiggahitaṃ apica yathāmettha khāyati taṃ suṇātha