๔. จวมานสูตร
[261] 4 Yadā bhikkhave devo devakāyā cavanadhammo hoti pañcassa pubbanimittāni pātubhavanti mālā milāyanti vatthāni kilissanti kacchehi sedā muccanti kāye dubbaṇṇiyaṃ okkamati sake devo devāsane nābhiramatīti . tamenaṃ bhikkhave devā cavanadhammo ayaṃ devaputtoti iti viditvā tīhi vācāhi anumodanti ito bho sugatiṃ gaccha sugatiṃ gantvā suladdhalābhaṃ labha suladdhalābhaṃ labhitvā supatiṭṭhito bhavāhīti.
[262] Evaṃ vutte aññataro bhikkhu bhagavantaṃ etadavoca kinnu kho bhante devānaṃ sugatigamanasaṅkhātaṃ kiñci bhante devānaṃ Suladdhalābhasaṅkhātaṃ kiṃ pana bhante devānaṃ supatiṭṭhitasaṅkhātanti . Manussattaṃ kho bhikkhave devānaṃ sugatigamanasaṅkhātaṃ yaṃ manussabhūto samāno tathāgatappavedite dhammavinaye saddhaṃ paṭilabhati idaṃ kho bhikkhave devānaṃ suladdhalābhasaṅkhātaṃ sā kho panassa saddhā niviṭṭhā hoti mūlajātā patiṭṭhitā daḷhā asaṃhāriyā samaṇena vā brāhmaṇena vā devena vā mārena vā brahmunā vā kenaci vā lokasmiṃ idaṃ kho bhikkhave devānaṃ supatiṭṭhitasaṅkhātanti. Yadā devo devakāyā cavati āyusaṅkhayā tayo saddā niccharanti devānaṃ anumodataṃ ito bho sugatiṃ gaccha manussānaṃ sahabyataṃ manussabhūto saddhamme labha saddhaṃ anuttaraṃ sā te saddhā niviṭṭhassa mūlajātā patiṭṭhitā yāvajīvaṃ asaṃhirā saddhamme supavedite. Kāyaduccaritaṃ hitvā vacīduccaritāni ca manoduccaritaṃ hitvā yañcaññaṃ dosasaññitaṃ kāyena kusalaṃ katvā vācāya kusalaṃ bahuṃ manasā kusalaṃ katvā appamāṇaṃ nirūpadhiṃ. Tato opadhikaṃ puññaṃ katvā dānena taṃ bahuṃ aññepi macce saddhamme brahmacariye nivesaya imāya anukampāya devā devaṃ yadā vidū Cavantaṃ anumodanti ehi deva punappunanti. Catutthaṃ.