๗. พราหมณธรรมิกสูตร
[322] 7 Evamme sutaṃ . ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme . atha kho sambahulā kosalakā brāhmaṇamahāsālā jiṇṇā vuḍḍhā mahallakā addhagatā vayo anuppattā yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṃ sammodiṃsu sammodanīyaṃ kathaṃ sārāṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdiṃsu . ekamantaṃ nisinnā kho te brāhmaṇamahāsālā bhagavantaṃ etadavocuṃ sandissanti nu kho bho gotama etarahi brāhmaṇā porāṇānaṃ brāhmaṇānaṃ brāhmaṇadhammeti . na kho brāhmaṇā sandissanti etarahi brāhmaṇā porāṇānaṃ brāhmaṇānaṃ brāhmaṇadhammeti . Sādhu no bhavaṃ [1]- gotamo porāṇānaṃ brāhmaṇānaṃ brāhmaṇadhammaṃ bhāsatu sace bhoto gotamassa agarūti . tena hi brāhmaṇā suṇātha sādhukaṃ manasikarotha bhāsissāmīti . evaṃ bhoti kho te brāhmaṇa- mahāsālā bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca
[323] |323.710| Isayo pubbakā āsuṃ saññatattā tapassino pañca kāmaguṇe hitvā attadatthamacārisuṃ |323.711| na pasū brāhmaṇānāsuṃ na hiraññaṃ na dhāniyaṃ sajjhāyadhanadhaññāsuṃ brahmaṃ nidhiṃ apālayuṃ Yathā mātā pitā bhātā aññe vāpi ca ñātakā gāvo no paramā mittā yāsu jāyanti osathā. |323.723| Annadā baladā cetā vaṇṇadā sukhadā tathā etamatthavasaṃ ñatvā nāssu gāvo haniṃsu te. |323.724| Sukhumālā mahākāyā vaṇṇavanto yasassino brāhmaṇā sehi dhammehi kiccākiccesu ussukā yāya loke avattiṃsu sukhamedhitthayampajā. |323.725| Tesaṃ āsi vipallāso disvāna aṇuto aṇuṃ rājino ca viyākāraṃ nāriyo ca samalaṅkatā |323.726| rathe cājaññasaṃyutte sukate citrasibbane nivesane nivese ca vibhatte bhāgaso mite |323.727| gomaṇḍalaparibyuḷhaṃ nārivaragaṇāyutaṃ uḷāraṃ mānusaṃ bhogaṃ abhijjhāyiṃsu brāhmaṇā. |323.728| Te tattha mante ganthetvā okkākaṃ tadupāgamuṃ pahūtadhanadhaññosi (yajassu bahu te vittaṃ) yajassu bahu te dhanaṃ. |323.729| Tato ca rājā saññatto brāhmaṇehi rathesabho assamedhaṃ purisamedhaṃ (sammāpāsaṃ) vājapeyyaṃ niraggaḷaṃ. Ete yāge yajitvāna brāhmaṇānaṃ adā dhanaṃ |323.730| gāvo sayanañca vatthañca nāriyo ca samalaṅkatā rathe cājaññasaṃyutte sukate citrasibbane |323.731| nivesanāni rammāni suvibhattāni sabbaso nānādhaññassa pūretvā brāhmaṇānaṃ adā dhanaṃ. |323.732| Te ca tattha dhanaṃ laddhā sannidhiṃ samarocayuṃ tesaṃ icchāvatiṇṇānaṃ bhiyyo taṇhā pavaḍḍhatha te tattha mante ganthetvā okkākaṃ punamupāgamuṃ. |323.733| Yathā āpo ca paṭhavī ca hiraññaṃ dhanadhāniyaṃ evaṃ gāvo manussānaṃ parikkhāro so hi pāṇinaṃ yajassu bahu te vittaṃ yajassu bahu te dhanaṃ. |323.734| Tato ca rājā saññatto brāhmaṇehi rathesabho nekā satasahassiyo gāvo yaññe aghātayi. |323.735| Na pādā na visāṇena nāssu hiṃsanti kenaci gāvo eḷakasamānā soratā kumbhadūhanā tā visāṇe gahetvāna rājā satthena ghātayi. |323.736| Tato ca devā pitaro indo asurarakkhasā adhammo iti pakkanduṃ yaṃ sattaṃ nipatī gave. |323.737| Tayo rogā pure āsuṃ icchā anasanañjarā pasūnañca samārambhā aṭṭhānavutimāgamuṃ.