[49] Evaṃ vutte bhagavā bāhiyaṃ dārucīriyaṃ etadavoca akālo kho tāva bāhiya antaragharaṃ paviṭṭhamhā piṇḍāyāti . dutiyampi kho bāhiyo dārucīriyo bhagavantaṃ etadavoca dujjānaṃ kho panetaṃ bhante bhagavato vā jīvitantarāyānaṃ mayhaṃ vā jīvitantarāyānaṃ desetu me bhante bhagavā dhammaṃ desetu sugato dhammaṃ yaṃ mamassa dīgharattaṃ hitāya sukhāyāti. {49.1} Dutiyampi kho bhagavā bāhiyaṃ dārucīriyaṃ etadavoca akālo kho tāva bāhiya antaragharaṃ paviṭṭhamhā piṇḍāyāti . Tatiyampi kho bāhiyo dārucīriyo bhagavantaṃ etadavoca dujjānaṃ kho panetaṃ bhante bhagavato vā jīvitantarāyānaṃ mayhaṃ vā jīvitantarāyānaṃ desetu me bhante bhagavā dhammaṃ desetu sugato dhammaṃ yaṃ mamassa dīgharattaṃ hitāya sukhāyāti . tasmā tiha te bāhiya evaṃ sikkhitabbaṃ diṭṭhe diṭṭhamattaṃ bhavissati sute sutamattaṃ bhavissati mute mutamattaṃ bhavissati viññāte viññātamattaṃ bhavissatīti evañhi te bāhiya sikkhitabbaṃ . yato kho te bāhiya diṭṭhe diṭṭhamattaṃ bhavissati sute sutamattaṃ bhavissati Mute mutamattaṃ bhavissati viññāte viññātamattaṃ bhavissati tato tvaṃ bāhiya natthi yato tvaṃ bāhiya nevatthi [3]- tato tvaṃ bāhiya nevidha na huraṃ na ubhayamantare esevanto dukkhassāti. Atha kho bāhiyassa dārucīriyassa bhagavato imāya saṅkhittāya dhammadesanāya tāvadeva anupādāya āsavehi cittaṃ vimucci . Atha kho bhagavā bāhiyaṃ dārucīriyaṃ iminā saṅkhittena ovādena ovaditvā pakkāmi.

[50] Atha kho acirapakkantassa bhagavato bāhiyaṃ dārucīriyaṃ gāvī taruṇavacchā adhipātetvā jīvitā voropesi . atha kho bhagavā sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto sambahulehi bhikkhūhi saddhiṃ nagaramhā nikkhamitvā addasa bāhiyaṃ dārucīriyaṃ kālakataṃ disvāna bhikkhū āmantesi gaṇhātha bhikkhave bāhiyassa dārucīriyassa sarīrakaṃ mañcakaṃ āropetvā nīharitvā jhāpetha thūpañcassa karotha sabrahmacārī vo bhikkhave kālakatoti. {50.1} Evaṃ bhanteti kho te bhikkhū bhagavato paṭissutvā bāhiyassa dārucīriyassa sarīrakaṃ mañcakaṃ āropetvā nīharitvā jhāpetvā thūpañcassa karitvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu upasaṅkamitvā [7]- Ekamantaṃ nisīdiṃsu ekamantaṃ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṃ etadavocuṃ daḍḍhaṃ bhante bāhiyassa dārucīriyassa sarīraṃ thūpo Cassa kato tassa kā gati ko abhisamparāyoti . paṇḍito bhikkhave bāhiyo dārucīriyo paccapādi dhammassānudhammaṃ na ca [2]- dhammādhikaraṇaṃ viheseti parinibbuto bhikkhave bāhiyo dārucīriyoti. {50.2} Atha kho bhagavā etamatthaṃ viditvā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ udānaṃ udānesi yattha āpo ca paṭhavī tejo vāyo na gādhati na tattha sukkā jotanti ādicco nappakāsati na tattha candimā bhāti tamo tattha na vijjati. Yadā ca attanāvedi muni monena brāhmaṇo atha rūpā arūpā ca sukhadukkhā pamuccatīti. Dasamaṃ. [4]- ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... Bodhivaggo paṭhamo. Tassuddānaṃ tayo ca bodhi nigrodho te therā kassapena ca pāvāya saṅgāmaji jaṭilā bāhiyena te rasāti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พาหิยสูตร”