[106] Atha kho te bhikkhū bhagavato santike imaṃ gāthaṃ pariyāpuṇitvā ye manussā bhikkhū disvā asabbhāhi pharusāhi vācāhi akkosanti paribhāsanti rosanti vihesanti te imāya gāthāya paṭicodanti abhūtavādī nirayaṃ upeti yo vāpi katvā na karomīti cāha ubhopi te pecca samā bhavanti nihīnakammā manujā paratthāti.

[107] Manussānaṃ etadahosi akārakā ime samaṇā sakyaputtiyā na imehi kataṃ pāpantime samaṇā sakyaputtiyāti . Neva so saddo ciraṃ ahosi sattāhameva saddo ahosi sattāhassa accayena antaradhāyi . atha kho sambahulā bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu . ekamantaṃ nisinnā kho te bhikkhū bhagavato etadavocuṃ acchariyaṃ bhante abbhūtaṃ bhante yāva subhāsitañcidaṃ bhante bhagavatā neso bhikkhave saddo ciraṃ bhavissati sattāhassa Accayena antaradhāyissatīti antarahito bhante so saddoti . Atha kho bhagavā etamatthaṃ viditvā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ udānaṃ udānesi tudanti vācāya janā asaññatā parehi saṅgāmagataṃva kuñjaraṃ sutvāna vākyaṃ pharusaṃ udīritaṃ adhivāsaye bhikkhu aduṭṭhacittoti. Aṭṭhamaṃ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สุนทรีสูตร”