๑๗. เปสการิยวิมาน

[17] |17.153| Idaṃ vimānaṃ ruciraṃ pabhassaraṃ veḷuriyatthambhaṃ satataṃ sunimmalaṃ suvaṇṇarukkhehi samantamotthataṃ ṭhānaṃ mamaṃ kammavipākasambhavaṃ |17.154| tatrūpapannā purimaccharā imā sataṃ sahassāni sakena kammunā tuvaṃsi ajjhūpagatā yasassinī obhāsayaṃ tiṭṭhasi pubbadevatā |17.155| sasī adhiggayha yathā virocati nakkhattarājāriva tārakāgaṇaṃ tatheva tvaṃ accharāsaṅgaṇaṃ imaṃ daddallamānā yasasā virocasi |17.156| kuto nu āgamma anomadassane upapannā tvaṃ bhavanaṃ mamaṃ idaṃ brahmaṃva devā tidasā sahindakā sabbe na tappāmase dassanena tanti. |17.157| Yametaṃ sakka anupucchase mamaṃ kuto cutā idha āgatā tuvaṃ bārāṇasī nāma puratthi kāsinaṃ tattha pure ahosiṃ pesakārikā Pesakāriyavimānaṃ sattarasamaṃ. Uddānaṃ pañca pīṭhā tayo nāvā padīpā tiladakkhiṇā dve patī dve suṇisā uttarā sirimā pesakārikā vaggo tena pavuccatīti. Itthīvimāne vaggo paṭhamo. Dutiyo cittalatāvaggo

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๗. เปสการิยวิมาน”