๒. ทุมเมธชาดก[๑๒๒] ยสํ ลทฺธาน ทุมฺเมโธ อนตฺถํ จรติ อตฺตโน อตฺตโน จ ปเรสญฺจ หึสาย ปฏิปชฺชตีติ ฯ ทุมฺเมธชาตกํ ทุติยํ ฯ